Joepie.. Vandaag worden we om 9 uur met een boot opgehaald om samen met Judith (een Nederlandse gekke maar hilarische verschijning) en een Duits koppel (hele hele aardige meid en relaxte jongen) te gaan snorkelen. De boot kost 500.000 indr en wordt door 5 gedeeld, super chill! We zijn op tijd bij het ontbijt. Dit keer staan er zoete kleine bollen met chocoladesaus op het menu. Hier krijgen we altijd een zoet ontbijt. Die kleine bollen lijken overigens wel op oliebollen, ze smaken goed. Ook eten we fruit. Nan en ik hebben fins (flippers) gehuurd voor 50.000 indr. Ik uiteraard met sokken erin, dat was de tip van onze duikinstructrice Jess om blaren te voorkomen. Want na al die "jungle blaar ontsteek avonturen" was dat echt wel even klaar. Ik hoopte dat het goed zou gaan #helppp #fingerscrossed.
We hadden ons inmiddels allemaal verzameld bij het strand. Jeetje wat een paradijsje hier. Je hoort allerlei jungledieren waaronder tropische vogels en je kijkt uit op prachtig helder water waar het koraal al 20 cm onder de oppervlakte ligt #neteensprookje. Het is al 9 uur geweest en er is nog geen boot, we wachten en maken ons niet druk. We hebben goed gezelschap en kletsen er op los. Op een gegeven moment komt er een meid van de bar aangelopen en biedt haar excuses aan. Ze weet niet waarom de boot er nog niet is en gaat een ander aanvragen. Ze loopt naar het buur-resort en komt terug. Een andere boot is geregeld. Net voor vertrek horen we dat de 1ste boot stil ligt en motorpech heeft. Gelukkig zitten wij daar nu niet op #positivevibes #geenhaast. We lopen met zijn allen naar het buur-resort en stappen op de boot. De boten hier liggen allemaal zo hoog, niet normaal. Instappen is vaak op borsthoogte. Dat is dus opdrukken, been erop hijsen, balans vinden en dan alles naar binnen takelen (al die ledermaten de boot op krijgen, spierballen kweken haha). We zitten allemaal om en om. De ene met z'n rug naar links, de ander met z'n rug naar rechts. Zo is de boot goed in balans. Naast de wat oudere kaptein (zo lijkt) gaat zijn zoontje ook mee. Die heeft het hele bootgebeuren al van jongs af aan meegekregen. Hij giet vakkundig de benzine in de motor en rukt met een klein touwtje (wat allemaal net past) de motor aan. We varen pruttelend naar onze eerste stop. We nemen onderweg wat foto's en genieten heerlijk van alles om ons heen. Soms even met de ogen dicht. Luisteren naar alle geluiden en in ons opnemen wat voor moois we allemaal zien en horen. Na een uurtje komen we bij de eerste stop aan. Het water staat laag en het koraal daardoor erg hoog. Goed kijken dus waar we varen en aanmeren. We zitten met de bemanning mee met 7 mensen op een longtailboot met zijspan. Volle bak dus! We raken al gauw de grond maar zijn nog lang niet bij het aanmeerpunt. De jongen weet ons met een bamboestok los te wrikken maar al gauw lopen we weer vast. Dit herhaalt zich nog wel een aantal keer. Soms lopen we zo vast dat de Duitse meid en ik, het jongetje met al onze kracht moeten helpen om weer los te komen. Uitstappen is niet echt een optie want er is overal heel veel koraal. En daar wil je niet op stappen want dan gaat het koraal dood en je voeten zeggen au #koraalisscherp #heelscherp. Na talloze pogingen gaat de kapitein het water in om ons richting de kant te duwen. Uiteindelijk stranden we dan toch echt 3 meter voor de kant. We zakken 1 voor 1 het water in en lopen voorzichtig naar de kant. Daar beklimmen we allerlei glibberige rotsen en klauteren we omhoog. We nemen wat trappen en zien al gauw een groen meer. Dat moet het Jellyfish lake zijn. Een meer dat in tientallen jaren langzaam vanuit de open zee is afgesloten door een bodemverschuiving. In de zee waren vele kwallen. Door de langzame afsluiting van het meer, veranderde de watersamenstelling en verloor het zijn zoute waarde. Dit maakte dat de kwallen veranderden en hun (prikkende) tentakels verloren. Nu zwemmen er dus honderden, duizenden kwallen die niet kunnen steken. Je zwemt er tussen, heel bizar. Wel zonder flippers en zonnebrandcrème want de dieren zijn erg kwetsbaar. We gleden met zijn 5en vanaf het vlot het meer in, heel voorzichtig. We zagen vanaf de kant een paar kwalletjes, misschien 5. Maar zodra je 3 meter verder het meer in zwemt zijn ze o-ve-ral. Echt overal. We filmen onderwater en zwemmen wat #ikvondhetmaarengig #haha. Next challenge; het vlot op komen. Deze ligt ruim 50 cm boven het water. Er hangt een touw waar ik besluit mijn voeten op te zetten. Ik druk me op en kom - makkelijker dan verwacht - het water uit. Nan volgt maar kwam er niet uit. Ik gaf aanwijzingen over het touw en trok haar aan twee armen omhoog. Hoppakee, ook gefixt. De wat oudere Nederlandse vrouw (Judith) had veel power. Die wist met een klein beetje hulp zo de kant op te klimmen. Judith is een hele bijzondere vrije geest. Heeft de hele wereld gezien en kan zich in elke taal wel een beetje verstaanbaar maken. Haar vader was schipper en was op vele plekken in de wereld te vinden, ze heeft 't dus niet van een vreemde.
We lopen en klauteren weer terug naar de boot en gaan naar de 2de aanmeerplek. Het mooiste bounty-eiland dat ik ooit heb gezien. Zo wit dat zand, dat geloof je niet. Tussen de mangrove, middenin de zee. Wilde palmbomen #hetisnetnep #kanbijnaniet #maartochechtwaar. We snorkelen daar en bakken nog lekker even op het strand, het is warm en we zweten ons kapot. Helemaal niet erg, we zijn super dankbaar voor dit alles. Aan het einde van aanmeerplek 2, vindt de kapitein een jonge kokosnoot. Nan drinkt het sap en we eten met zijn alle de inhoud. De man kan de hele kokosnoot vakkundig ontleden. We schieten weer wat filmpjes en foto's en gaan terug naar de boot. De vinnen met sokken (die dingen die je gewoon in je schoen draagt) zijn echt de hemel. De vinnen ofwel flippers zijn ineens niet meer stug en voelen eerder aan als pantoffels #ohyeah #winninginlife #lifesafer #geenblarenmeer.
We varen terug en genieten volop. Lekker sudderen in al dat paradijselijk moois. We komen aan bij Black Marlin en lopen weer terug naar ons resort. We schuiven aan voor de lunch, het eten is heerlijk. Simpel (het blijft toch een remoted island) maar smaakvol.
In de middag gaan we niet meer de jungle in. Ik zie Nanda en mij al gaan. Met spinnen en slangen. Whahaha. Dacht 't niet #gillendekeukenmeiden3.0. De nachten zijn hier trouwens niet echt great maar dat nemen we op de koop toe. Je hoort ratten over het dak lopen maar ook andere jungledieren. In de ochtend zagen we trouwens nog een zwarte spin ter grote van m'n handpalm. Ik weet dat zwarte spinnen met geel of blauw, giftig zijn maar deze kende ik niet. Ik zei dat Nan 'm vanuit het klamboefort in de gaten moest houden en ik ren ondertussen naar de receptie om te vragen of deze giftig is. Ik was ons tuintje nog niet uit of de spin was er al vandoor. Ik zag de alleraardigste Duitse man met al die duikevaring en vertelde wat we hadden gezien. Hij moest lachen en was verbaasd. Echt een grappenmaker die man, hilarisch! Ik snelde naar de receptie (dat is eigenlijk de bar) waar de manager mij wist te vertellen dat dat hier de huisspin wordt genoemd. Deze spinnen zijn groot maar ongevaarlijk en vertoeven graag in huis. Oké, haha, weer wat geleerd. Ik vertelde het de Duitse man toen we gingen ontbijten, die lag helemaal gevouwen, zo'n huge ding en dat noemen ze een huisspin.
We hebben trouwens erg goed contact met alle gasten hier. Je eet gezamenlijk aan een grote tafel en chillt 's avonds op de veranda.
In de avond kletsen we weer met Stefan (de goede Duitse fotograaf), met het Duitsers stel van de snorkeltrip en met Judith.
We gaan niet te laat naar bed want de elektriciteit gaat om 11 uur uit en dan willen we al wat geslapen hebben zodat we 's nachts weer wat uren kunnen missen. Dit omdat Nan en ik alles horen en bang zijn voor de jungledieren #iehhh #elkenachtschijnenmetlantaarnentelefoons #heldenopsokken #LOL.
stacygrolman
54 hoofdstukken
16 apr. 2020
mei 18, 2018
|
Indonesië, Togian
Joepie.. Vandaag worden we om 9 uur met een boot opgehaald om samen met Judith (een Nederlandse gekke maar hilarische verschijning) en een Duits koppel (hele hele aardige meid en relaxte jongen) te gaan snorkelen. De boot kost 500.000 indr en wordt door 5 gedeeld, super chill! We zijn op tijd bij het ontbijt. Dit keer staan er zoete kleine bollen met chocoladesaus op het menu. Hier krijgen we altijd een zoet ontbijt. Die kleine bollen lijken overigens wel op oliebollen, ze smaken goed. Ook eten we fruit. Nan en ik hebben fins (flippers) gehuurd voor 50.000 indr. Ik uiteraard met sokken erin, dat was de tip van onze duikinstructrice Jess om blaren te voorkomen. Want na al die "jungle blaar ontsteek avonturen" was dat echt wel even klaar. Ik hoopte dat het goed zou gaan #helppp #fingerscrossed.
We hadden ons inmiddels allemaal verzameld bij het strand. Jeetje wat een paradijsje hier. Je hoort allerlei jungledieren waaronder tropische vogels en je kijkt uit op prachtig helder water waar het koraal al 20 cm onder de oppervlakte ligt #neteensprookje. Het is al 9 uur geweest en er is nog geen boot, we wachten en maken ons niet druk. We hebben goed gezelschap en kletsen er op los. Op een gegeven moment komt er een meid van de bar aangelopen en biedt haar excuses aan. Ze weet niet waarom de boot er nog niet is en gaat een ander aanvragen. Ze loopt naar het buur-resort en komt terug. Een andere boot is geregeld. Net voor vertrek horen we dat de 1ste boot stil ligt en motorpech heeft. Gelukkig zitten wij daar nu niet op #positivevibes #geenhaast. We lopen met zijn allen naar het buur-resort en stappen op de boot. De boten hier liggen allemaal zo hoog, niet normaal. Instappen is vaak op borsthoogte. Dat is dus opdrukken, been erop hijsen, balans vinden en dan alles naar binnen takelen (al die ledermaten de boot op krijgen, spierballen kweken haha). We zitten allemaal om en om. De ene met z'n rug naar links, de ander met z'n rug naar rechts. Zo is de boot goed in balans. Naast de wat oudere kaptein (zo lijkt) gaat zijn zoontje ook mee. Die heeft het hele bootgebeuren al van jongs af aan meegekregen. Hij giet vakkundig de benzine in de motor en rukt met een klein touwtje (wat allemaal net past) de motor aan. We varen pruttelend naar onze eerste stop. We nemen onderweg wat foto's en genieten heerlijk van alles om ons heen. Soms even met de ogen dicht. Luisteren naar alle geluiden en in ons opnemen wat voor moois we allemaal zien en horen. Na een uurtje komen we bij de eerste stop aan. Het water staat laag en het koraal daardoor erg hoog. Goed kijken dus waar we varen en aanmeren. We zitten met de bemanning mee met 7 mensen op een longtailboot met zijspan. Volle bak dus! We raken al gauw de grond maar zijn nog lang niet bij het aanmeerpunt. De jongen weet ons met een bamboestok los te wrikken maar al gauw lopen we weer vast. Dit herhaalt zich nog wel een aantal keer. Soms lopen we zo vast dat de Duitse meid en ik, het jongetje met al onze kracht moeten helpen om weer los te komen. Uitstappen is niet echt een optie want er is overal heel veel koraal. En daar wil je niet op stappen want dan gaat het koraal dood en je voeten zeggen au #koraalisscherp #heelscherp. Na talloze pogingen gaat de kapitein het water in om ons richting de kant te duwen. Uiteindelijk stranden we dan toch echt 3 meter voor de kant. We zakken 1 voor 1 het water in en lopen voorzichtig naar de kant. Daar beklimmen we allerlei glibberige rotsen en klauteren we omhoog. We nemen wat trappen en zien al gauw een groen meer. Dat moet het Jellyfish lake zijn. Een meer dat in tientallen jaren langzaam vanuit de open zee is afgesloten door een bodemverschuiving. In de zee waren vele kwallen. Door de langzame afsluiting van het meer, veranderde de watersamenstelling en verloor het zijn zoute waarde. Dit maakte dat de kwallen veranderden en hun (prikkende) tentakels verloren. Nu zwemmen er dus honderden, duizenden kwallen die niet kunnen steken. Je zwemt er tussen, heel bizar. Wel zonder flippers en zonnebrandcrème want de dieren zijn erg kwetsbaar. We gleden met zijn 5en vanaf het vlot het meer in, heel voorzichtig. We zagen vanaf de kant een paar kwalletjes, misschien 5. Maar zodra je 3 meter verder het meer in zwemt zijn ze o-ve-ral. Echt overal. We filmen onderwater en zwemmen wat #ikvondhetmaarengig #haha. Next challenge; het vlot op komen. Deze ligt ruim 50 cm boven het water. Er hangt een touw waar ik besluit mijn voeten op te zetten. Ik druk me op en kom - makkelijker dan verwacht - het water uit. Nan volgt maar kwam er niet uit. Ik gaf aanwijzingen over het touw en trok haar aan twee armen omhoog. Hoppakee, ook gefixt. De wat oudere Nederlandse vrouw (Judith) had veel power. Die wist met een klein beetje hulp zo de kant op te klimmen. Judith is een hele bijzondere vrije geest. Heeft de hele wereld gezien en kan zich in elke taal wel een beetje verstaanbaar maken. Haar vader was schipper en was op vele plekken in de wereld te vinden, ze heeft 't dus niet van een vreemde.
We lopen en klauteren weer terug naar de boot en gaan naar de 2de aanmeerplek. Het mooiste bounty-eiland dat ik ooit heb gezien. Zo wit dat zand, dat geloof je niet. Tussen de mangrove, middenin de zee. Wilde palmbomen #hetisnetnep #kanbijnaniet #maartochechtwaar. We snorkelen daar en bakken nog lekker even op het strand, het is warm en we zweten ons kapot. Helemaal niet erg, we zijn super dankbaar voor dit alles. Aan het einde van aanmeerplek 2, vindt de kapitein een jonge kokosnoot. Nan drinkt het sap en we eten met zijn alle de inhoud. De man kan de hele kokosnoot vakkundig ontleden. We schieten weer wat filmpjes en foto's en gaan terug naar de boot. De vinnen met sokken (die dingen die je gewoon in je schoen draagt) zijn echt de hemel. De vinnen ofwel flippers zijn ineens niet meer stug en voelen eerder aan als pantoffels #ohyeah #winninginlife #lifesafer #geenblarenmeer.
We varen terug en genieten volop. Lekker sudderen in al dat paradijselijk moois. We komen aan bij Black Marlin en lopen weer terug naar ons resort. We schuiven aan voor de lunch, het eten is heerlijk. Simpel (het blijft toch een remoted island) maar smaakvol.
In de middag gaan we niet meer de jungle in. Ik zie Nanda en mij al gaan. Met spinnen en slangen. Whahaha. Dacht 't niet #gillendekeukenmeiden3.0. De nachten zijn hier trouwens niet echt great maar dat nemen we op de koop toe. Je hoort ratten over het dak lopen maar ook andere jungledieren. In de ochtend zagen we trouwens nog een zwarte spin ter grote van m'n handpalm. Ik weet dat zwarte spinnen met geel of blauw, giftig zijn maar deze kende ik niet. Ik zei dat Nan 'm vanuit het klamboefort in de gaten moest houden en ik ren ondertussen naar de receptie om te vragen of deze giftig is. Ik was ons tuintje nog niet uit of de spin was er al vandoor. Ik zag de alleraardigste Duitse man met al die duikevaring en vertelde wat we hadden gezien. Hij moest lachen en was verbaasd. Echt een grappenmaker die man, hilarisch! Ik snelde naar de receptie (dat is eigenlijk de bar) waar de manager mij wist te vertellen dat dat hier de huisspin wordt genoemd. Deze spinnen zijn groot maar ongevaarlijk en vertoeven graag in huis. Oké, haha, weer wat geleerd. Ik vertelde het de Duitse man toen we gingen ontbijten, die lag helemaal gevouwen, zo'n huge ding en dat noemen ze een huisspin.
We hebben trouwens erg goed contact met alle gasten hier. Je eet gezamenlijk aan een grote tafel en chillt 's avonds op de veranda.
In de avond kletsen we weer met Stefan (de goede Duitse fotograaf), met het Duitsers stel van de snorkeltrip en met Judith.
We gaan niet te laat naar bed want de elektriciteit gaat om 11 uur uit en dan willen we al wat geslapen hebben zodat we 's nachts weer wat uren kunnen missen. Dit omdat Nan en ik alles horen en bang zijn voor de jungledieren #iehhh #elkenachtschijnenmetlantaarnentelefoons #heldenopsokken #LOL.
1.
De kogel is door de kerk
2.
Visumaanvraag..helppppp
3.
Omg...I can't
4.
Backpackie ingepakt..ready to gooooo
5.
Dag 1 Lange reis en Aldi's Homestay
6.
Dag 2 Stranden en scootergeweld
7.
Dag 3 Goede scooterwegen en prachtig strand
8.
Dag 4 Surfen op Solong Belanak
9.
Dag 5 Doei, doei Aldi's Homestay
10.
Belevenissen en bijzondere momenten
11.
Dag 6 Sekatonggggg
12.
Dag 7 Wakai Beach, zonnen en scooteren
13.
Dag 8 Hey ho let's goooo
14.
Dag 9 Wassen, trash verwijderen en lokaal eten proeven
15.
Dag 10 Chill de billllll
16.
Dag 11 Noooooo..doei, doei Gilli Nanggu
17.
Alle verblijfplaatsen
18.
Dag 12 Gilli Trawagang, oude bekenden en feestennn
19.
Dag 13 Enigszins uitslapen en dagboeken bijwerken
20.
Dag 14 Surfen en koraal kopstoten
21.
Dag 15 Doei, doei Gilli Trawagang & bonje met een lul
22.
Dag 16 Scooteren en eiland verkennen
23.
Dag 17 De scooter is net een lingokar & Landa en Steci
24.
Dag 18 Surfpoging 2 bij New bro's
25.
Dag 19 Laatste volle dag op Nusa Lembongan & surfen met New bro's
26.
Dag 20 Oh jee, hoge golven, mislukte nagels & vrienden ontmoet
27.
Dag 21 Komune Beach Club
28.
Dag 22 Chillen, moe en shoppen
29.
Dag 23 Peeps reunited & vieze hoteldingen
30.
Dag 24 Stranden, zweten & privé driver
31.
Dag 25 Nieuwe avonturen
32.
Dag 26 Scootertje pakken, helmets shoppen en strand
33.
Dag 27 Laatste dag Seminyak, heerlijk!
34.
Dag 28 Travel, travel, travel
35.
Dag 29 Nan supporten, duik 1 + 2 & agressieve vis
36.
Dag 30 Duik 3 + 4 & wat een prachtig koraal
37.
Dag 31 Duik 5 + 6, jacht op stempel/handtekening en drinken met de crew
38.
Dag 32 Doei, doei Bunaken, helloooo Manadooo
39.
Dag 33 Reizen, propellervliegtuig, proberen scooter te fixen en apotheek
40.
Dag 34 Reizen, 400.000 voor een boottrip & geen wifi
41.
Dag 35 Paradiseeee, enge beesten & klamboe fiksen
42.
Dag 36 Snorkelen, chillen en super aardige Nederlander + Duitsers
43.
Dag 37 Doei, doei klein paradijs zonder wifi & waterval in Ampana
44.
Dag 38 Reizen, kletsen en Sanur bereiken
45.
Dag 39 Scooter huren, GoProlens moeilijkheden, strand Sinduh en doodshoofd
46.
Dag 40 Weer sigaretten voor Jorgen proberen te fiksen en met Kadek op pad
47.
Dag 41 Op pad met Kadek, eindelijk laundry terug, sigaretten halen?
48.
Dag 42 Echt lui, sigaretten fixen en naar Kuta glijden
49.
Dag 43 5.5 uur scooter rijden, van hotelkamer verkassen & falende uitgaansnacht
50.
Dag 44 Tattoo meten, uitchecken & met onze kont naar het luxe Grand Inna verhuizen
51.
Dag 45 Chillen, scooteren, was wegbrengen en meer
52.
Dag 46 Tattootje zetten
53.
Dag 47 NEEEEE..NAAR HUIS..NOOOO
54.
Voor een mogelijke volgende x
Voeg eenvoudig verhalen toe aan je dagboek in onze online editor of app
Voeg je afbeeldingen toe en kies je pagina-indelingen
Deel je reis in realtime zonder gedoe!