Indonesië

De wekker ging vandaag om half 8. Even een half uurtje om aan te kleden en in te pakken zodat we om 8 uur lekker konden ontbijten. Alle kleding en (on)nodige sleepartikelen passen elke keer maar net in mijn tas, bij Nanda idem dito #backpackprinsessen #allesmoetmee #allesisbelangrijk. Na weer een top Sunny-side up ontbijt (waarvan het eiwit altijd wat vloeibaar blijft, dat is typisch Indonesisch) waren we klaar om te gaan. Geld betaald en in het busje gestapt. Dit is eigenlijk een soort van omgebouwde jeep met een stalen constructie waar bankjes in gebouwd zijn. We dachten dat we met zijn tweeën gebracht zouden worden maar er kwamen nog 5 mensen in de bus #dieeigenaarlooptlekkerbinnen #sjeetje #kassaaaaa. De ene familie stapte al snel uit. De weg was hobbelig en bobbelig, heel grappig. Er bleef een Koreaans echtpaar over. Jeetje wat was die man aan het klunzen. Tak tegen z'n hoofd, elleboog tegen een stalen rand gestoten, bijna omvallen, ik ging he-le-maal stuk. En Nanda ook, altijd op dit soort momenten de slappe lach hebben, heel ongemakkelijk maar niet kunnen stoppen. We waren bang dat we niet op tijd zouden komen maar gelukkig stapten we al snel uit en was het nog een heel klein stukje lopen. Bij de man (bootregelaar) aangekomen wees hij ons een tafel aan om te gaan zitten. Al snel kwam de aap uit de mouw, de zee was te ruig voor de boot die hij ons had toegewezen. Gelukkig had hij als alternatief; de fastboot die 1 uurtje later zou vertrekken. Het was wel 50.000 indr p.p. duurder, maar prima.

Toen we de boot zagen dachten we wel even; 'Dit is onze laatste rit op aarde', omg wat een ding. Gelukkig was alles veilig en prima en hebben we niet al te veel golfslag gehad. Binnen 30 minuten waren we in Sanur. En begon het hele riedeltje van "taxichauffeurs die om je heen springen" weer opnieuw. Eentje liep de hele tijd mee en probeerde van alles. Nan en ik wilden de rit voor 150.000 in totaal maar de beste man zei soms 170.000 en de andere keer weer 180.000. Uiteindelijk hebben we de rit voor 150.000 gekregen. Waar op Lombok en Nusa amper tot geen BNI's waren, hadden Nan en ik er hier binnen korte tijd al 6 gezien #yesssss #flappentappen.
Toen we er bijna waren nam de taxichauffeur de verkeerde weg en moest hij keren en allerlei capriolen uithalen om terug te komen. Die arme man, jeetje wat een bevalling. Het verkeer in Bali is als erg, erg, erg druk te omschrijven. Gelukkig kon de man uiteindelijk keren en zich door het passerende en naderende verkeer navigeren. Het hotel was na het foutje gelukkig snel gevonden en we konden meteen inchecken. Er moesten wel weer allerlei paperassen ingevuld worden, paspoorten scannen en 20 euro deposit geven #elkexweer #zolangdradig. Omdat we vroeg waren gearriveerd konden we nog niet naar de kamer en lieten we alle spullen achter (uiteraard de waardevolle spullen mee). We lunchten bij een belachelijk lekker tentje waar de jongens van de bediening erg vriendelijk waren. Ze waren onder de indruk van ons "Bahasa skills" en we hebben erg gelachen. Ook de ijskoffie van Nanda was lachwekkend. Dit was een speciale ijskoffie met karamel. Deze was zo, zo, zo lekker, je krijgt er een instant food high van #jeetjewateensmaakknaller #jehadmngezichmoetenzien #slappelach #errordoorsmaakexplosie.
Na de lunch was het tijd om een scootertje te huren, dit kon voor het hotel. De man die ons hielp was super grappig. Hij maakte de meest maffe opmerkingen en had een erg aanstekelijke lach. Hij grapte o.a. over "Brother from another mother and father". En de kale hoofden van de bewaking en zichzelf. Het wachten op de scooter duurde 20 minuutjes maar deze vlogen voorbij door alle grappige momenten en al gauw hadden we de scooter.
We reden de laan uit en al bij de eerste hobbel ragden we helaas over de grond met onze scooter. Lage scooter, hoge bulten. Na deze ervaring gingen we bijna kruipend over de bulten en is Nan ook nog een paar keer afgestapt. Ondertussen zagen we allerlei herkenbare plekken en kwamen we al snel bij Kuta Beach. We stapten af en gingen onze vrienden begroeten. Adi was er nog niet maar Ari wel, heel erg leuk! We dronken een bintang radler en chillen de hele middag op het strand. We ontmoetten ook nog een jongen (John) die een goeie vriend als tatoe-artist had. Wow, wat had die mooie stukken laten tatoeëren. We hebben Whatsapp/insta uitgewisseld en houden contact voor onze laatste dagen in mei #tatoetjeerbijjjj. Ook ontmoetten we nog een andere jongen uit Maleisië, hij was erg vriendelijk. We nemen afscheid en lopen terug naar de scooter. Ik was tussendoor al een paar keer heen en weer gelopen om te kijken of de scooter er nog stond. Ik was gewend aan Lombok taferelen waarbij de scooter voor je neus moet staan anders wordt 'ie gejat. Op datzelfde moment dat we weg willen gaan, zien we Adi nog, de 2de oude bekende. We zeggen even "hi en bye" en zien elkaar morgen tussen 8.30 en 9.00 am om te surfennnn. Nan en ik besluiten een treatment voor ons haar te nemen en laten onze nagels doen. Schellac op de teennagels en gewone lak op de handen. Tijdens het hele spa gebeuren hebben we talloze keren (bijna) de slappe lach. We moeten ons inhouden, te grappig. De aanleiding voor dit alles is meestal de gang van zaken, het masseren, alle mensen die tegelijkertijd aan je frutten, de manier

stacygrolman

54 hoofdstukken

16 apr. 2020

Dag 20 Oh jee, hoge golven, mislukte nagels & vrienden ontmoet

mei 02, 2018

|

Indonesië, Bali, Kuta

De wekker ging vandaag om half 8. Even een half uurtje om aan te kleden en in te pakken zodat we om 8 uur lekker konden ontbijten. Alle kleding en (on)nodige sleepartikelen passen elke keer maar net in mijn tas, bij Nanda idem dito #backpackprinsessen #allesmoetmee #allesisbelangrijk. Na weer een top Sunny-side up ontbijt (waarvan het eiwit altijd wat vloeibaar blijft, dat is typisch Indonesisch) waren we klaar om te gaan. Geld betaald en in het busje gestapt. Dit is eigenlijk een soort van omgebouwde jeep met een stalen constructie waar bankjes in gebouwd zijn. We dachten dat we met zijn tweeën gebracht zouden worden maar er kwamen nog 5 mensen in de bus #dieeigenaarlooptlekkerbinnen #sjeetje #kassaaaaa. De ene familie stapte al snel uit. De weg was hobbelig en bobbelig, heel grappig. Er bleef een Koreaans echtpaar over. Jeetje wat was die man aan het klunzen. Tak tegen z'n hoofd, elleboog tegen een stalen rand gestoten, bijna omvallen, ik ging he-le-maal stuk. En Nanda ook, altijd op dit soort momenten de slappe lach hebben, heel ongemakkelijk maar niet kunnen stoppen. We waren bang dat we niet op tijd zouden komen maar gelukkig stapten we al snel uit en was het nog een heel klein stukje lopen. Bij de man (bootregelaar) aangekomen wees hij ons een tafel aan om te gaan zitten. Al snel kwam de aap uit de mouw, de zee was te ruig voor de boot die hij ons had toegewezen. Gelukkig had hij als alternatief; de fastboot die 1 uurtje later zou vertrekken. Het was wel 50.000 indr p.p. duurder, maar prima.

Toen we de boot zagen dachten we wel even; 'Dit is onze laatste rit op aarde', omg wat een ding. Gelukkig was alles veilig en prima en hebben we niet al te veel golfslag gehad. Binnen 30 minuten waren we in Sanur. En begon het hele riedeltje van "taxichauffeurs die om je heen springen" weer opnieuw. Eentje liep de hele tijd mee en probeerde van alles. Nan en ik wilden de rit voor 150.000 in totaal maar de beste man zei soms 170.000 en de andere keer weer 180.000. Uiteindelijk hebben we de rit voor 150.000 gekregen. Waar op Lombok en Nusa amper tot geen BNI's waren, hadden Nan en ik er hier binnen korte tijd al 6 gezien #yesssss #flappentappen.
Toen we er bijna waren nam de taxichauffeur de verkeerde weg en moest hij keren en allerlei capriolen uithalen om terug te komen. Die arme man, jeetje wat een bevalling. Het verkeer in Bali is als erg, erg, erg druk te omschrijven. Gelukkig kon de man uiteindelijk keren en zich door het passerende en naderende verkeer navigeren. Het hotel was na het foutje gelukkig snel gevonden en we konden meteen inchecken. Er moesten wel weer allerlei paperassen ingevuld worden, paspoorten scannen en 20 euro deposit geven #elkexweer #zolangdradig. Omdat we vroeg waren gearriveerd konden we nog niet naar de kamer en lieten we alle spullen achter (uiteraard de waardevolle spullen mee). We lunchten bij een belachelijk lekker tentje waar de jongens van de bediening erg vriendelijk waren. Ze waren onder de indruk van ons "Bahasa skills" en we hebben erg gelachen. Ook de ijskoffie van Nanda was lachwekkend. Dit was een speciale ijskoffie met karamel. Deze was zo, zo, zo lekker, je krijgt er een instant food high van #jeetjewateensmaakknaller #jehadmngezichmoetenzien #slappelach #errordoorsmaakexplosie.
Na de lunch was het tijd om een scootertje te huren, dit kon voor het hotel. De man die ons hielp was super grappig. Hij maakte de meest maffe opmerkingen en had een erg aanstekelijke lach. Hij grapte o.a. over "Brother from another mother and father". En de kale hoofden van de bewaking en zichzelf. Het wachten op de scooter duurde 20 minuutjes maar deze vlogen voorbij door alle grappige momenten en al gauw hadden we de scooter.
We reden de laan uit en al bij de eerste hobbel ragden we helaas over de grond met onze scooter. Lage scooter, hoge bulten. Na deze ervaring gingen we bijna kruipend over de bulten en is Nan ook nog een paar keer afgestapt. Ondertussen zagen we allerlei herkenbare plekken en kwamen we al snel bij Kuta Beach. We stapten af en gingen onze vrienden begroeten. Adi was er nog niet maar Ari wel, heel erg leuk! We dronken een bintang radler en chillen de hele middag op het strand. We ontmoetten ook nog een jongen (John) die een goeie vriend als tatoe-artist had. Wow, wat had die mooie stukken laten tatoeëren. We hebben Whatsapp/insta uitgewisseld en houden contact voor onze laatste dagen in mei #tatoetjeerbijjjj. Ook ontmoetten we nog een andere jongen uit Maleisië, hij was erg vriendelijk. We nemen afscheid en lopen terug naar de scooter. Ik was tussendoor al een paar keer heen en weer gelopen om te kijken of de scooter er nog stond. Ik was gewend aan Lombok taferelen waarbij de scooter voor je neus moet staan anders wordt 'ie gejat. Op datzelfde moment dat we weg willen gaan, zien we Adi nog, de 2de oude bekende. We zeggen even "hi en bye" en zien elkaar morgen tussen 8.30 en 9.00 am om te surfennnn. Nan en ik besluiten een treatment voor ons haar te nemen en laten onze nagels doen. Schellac op de teennagels en gewone lak op de handen. Tijdens het hele spa gebeuren hebben we talloze keren (bijna) de slappe lach. We moeten ons inhouden, te grappig. De aanleiding voor dit alles is meestal de gang van zaken, het masseren, alle mensen die tegelijkertijd aan je frutten, de manier

waarop ze op je achterhoofd klapperen om het haar nat te maken en ga zo maar door. Ook babbelen we heel gezellig met een van de spa mensen, wat een gezellige man! Hij is ook echt heel grappig. Helaas is de nagellak op de handen niet goed gezet. Ze laten niets drogen en smeren alle lagen over elkaar heen #heelgek #natopnatopnat. Ook heeft de vrouw bij het verwijderen van de gellak op mijn pink, mijn nagel helemaal beschadigd door het te ver af te vijlen, zo zonde #gatinmnnagel #auw #maarja #shithappens.
Na de spa lopen we wat heen en weer om een leuk tentje te zoeken voor het avondeten. Ik wil graag bij de tent eten waar we hebben geluncht maar Nanie wil iets anders en dus zoeken we naar iets gezelligs #hierkomtkarma #chips. Want waar we aten was het eten echt zó niet oke. We hebben keer op keer goed gegeten, zelfs bij warungs en op straat. Maar dit was verschrikkelijk. Dus hebben we in het hotel nog even chips gegeten, heerlijk gezond #hahahaha.



1.

De kogel is door de kerk

2.

Visumaanvraag..helppppp

3.

Omg...I can't

4.

Backpackie ingepakt..ready to gooooo

5.

Dag 1 Lange reis en Aldi's Homestay

6.

Dag 2 Stranden en scootergeweld

7.

Dag 3 Goede scooterwegen en prachtig strand

8.

Dag 4 Surfen op Solong Belanak

9.

Dag 5 Doei, doei Aldi's Homestay

10.

Belevenissen en bijzondere momenten

11.

Dag 6 Sekatonggggg

12.

Dag 7 Wakai Beach, zonnen en scooteren

13.

Dag 8 Hey ho let's goooo

14.

Dag 9 Wassen, trash verwijderen en lokaal eten proeven

15.

Dag 10 Chill de billllll

16.

Dag 11 Noooooo..doei, doei Gilli Nanggu

17.

Alle verblijfplaatsen

18.

Dag 12 Gilli Trawagang, oude bekenden en feestennn

19.

Dag 13 Enigszins uitslapen en dagboeken bijwerken

20.

Dag 14 Surfen en koraal kopstoten

21.

Dag 15 Doei, doei Gilli Trawagang & bonje met een lul

22.

Dag 16 Scooteren en eiland verkennen

23.

Dag 17 De scooter is net een lingokar & Landa en Steci

24.

Dag 18 Surfpoging 2 bij New bro's

25.

Dag 19 Laatste volle dag op Nusa Lembongan & surfen met New bro's

26.

Dag 20 Oh jee, hoge golven, mislukte nagels & vrienden ontmoet

27.

Dag 21 Komune Beach Club

28.

Dag 22 Chillen, moe en shoppen

29.

Dag 23 Peeps reunited & vieze hoteldingen

30.

Dag 24 Stranden, zweten & privé driver

31.

Dag 25 Nieuwe avonturen

32.

Dag 26 Scootertje pakken, helmets shoppen en strand

33.

Dag 27 Laatste dag Seminyak, heerlijk!

34.

Dag 28 Travel, travel, travel

35.

Dag 29 Nan supporten, duik 1 + 2 & agressieve vis

36.

Dag 30 Duik 3 + 4 & wat een prachtig koraal

37.

Dag 31 Duik 5 + 6, jacht op stempel/handtekening en drinken met de crew

38.

Dag 32 Doei, doei Bunaken, helloooo Manadooo

39.

Dag 33 Reizen, propellervliegtuig, proberen scooter te fixen en apotheek

40.

Dag 34 Reizen, 400.000 voor een boottrip & geen wifi

41.

Dag 35 Paradiseeee, enge beesten & klamboe fiksen

42.

Dag 36 Snorkelen, chillen en super aardige Nederlander + Duitsers

43.

Dag 37 Doei, doei klein paradijs zonder wifi & waterval in Ampana

44.

Dag 38 Reizen, kletsen en Sanur bereiken

45.

Dag 39 Scooter huren, GoProlens moeilijkheden, strand Sinduh en doodshoofd

46.

Dag 40 Weer sigaretten voor Jorgen proberen te fiksen en met Kadek op pad

47.

Dag 41 Op pad met Kadek, eindelijk laundry terug, sigaretten halen?

48.

Dag 42 Echt lui, sigaretten fixen en naar Kuta glijden

49.

Dag 43 5.5 uur scooter rijden, van hotelkamer verkassen & falende uitgaansnacht

50.

Dag 44 Tattoo meten, uitchecken & met onze kont naar het luxe Grand Inna verhuizen

51.

Dag 45 Chillen, scooteren, was wegbrengen en meer

52.

Dag 46 Tattootje zetten

53.

Dag 47 NEEEEE..NAAR HUIS..NOOOO

54.

Voor een mogelijke volgende x

Maak je eigen dagboek

Voeg eenvoudig verhalen toe aan je dagboek in onze online editor of app

Voeg je afbeeldingen toe en kies je pagina-indelingen

Deel je reis in realtime zonder gedoe!

Contact:
download from App storedownload from Google play

© 2024 Travel Diaries. All rights reserved.